Cukrzyca u kota – przyczyny i objawy

Każdy właściciel kota wie, jakimi indywidualistami są te zwierzęta. W związku z tym jakikolwiek przejaw ich słabości jest nietypowy. Wykrycie cukrzycy u kota to jedna z tych sytuacji, które potrafią niesamowicie zmartwić. Nic dziwnego, ponieważ jest to niebezpieczna choroba, która wiąże się z niełatwym leczeniem. Konieczna jest współpraca z weterynarzem i stosowanie się do zaleceń. Jakie są przyczyny i objawy cukrzycy u kota? Na czym polega leczenie?

Przyczyny cukrzycy u kota

Każdy właściciel kota z cukrzycą przynajmniej raz zadał sobie pytanie, w którym momencie popełnił błąd. Oczywiście bywa tak, że cukrzyca u kotów pojawia się przez zaniedbanie. Jednak taka diagnoza u pupila nie zawsze oznacza, że zawinił jego pan. Na cukrzyce ma wpływ wiele czynników, a należą do nich na przykład:

• problemy z trzustką — nowotwory czy zapalenia trzustki to główny i najczęstszy powód powstawania cukrzycy u kota. Nic dziwnego, ponieważ to właśnie trzustka odpowiada za regulację poziomu glukozy we krwi. 
• genetyka — podobnie jak u ludzi geny odgrywają bardzo ważną rolę w przypadku takich chorób jak cukrzyca. Bywa tak, że przenosi się ona z pokolenia na pokolenie. W takiej sytuacji niekoniecznie da się jej zapobiec. 
• stosowanie niektórych leków — zbyt długa terapia farmakologiczna może przyczynić się do powstania takiej choroby jak kocia cukrzyca. Do leków, które mogą ją wywołać, należą np. preparaty hamujące ruję czy sterydy.
• nieprawidłowa dieta — niestety, źle dobrana karma może powodować powstanie cukrzycy. Dzieje się tak przede wszystkim przez nieprawidłowo zbilansowaną dietę. Niewłaściwy skład karmy często zawiera zbyt duże ilości węglowodanów.
• brak ruchu — niewystarczająca aktywność fizyczna często powoduje otyłość. Nadwaga może powodować trudności z wykorzystywaniem węglowodanów z krwi i przetwarzaniem ich na energię. To prowadzi do cukrzycy.

Objawy cukrzycy u kota

Objawy cukrzycy u kota to coś, na co właściciel pupila powinien być szczególnie wyczulony. Często niewiedza dotycząca dolegliwości związanych z chorobą jest bardzo szkodliwa. Kiedy cukrzyca u kota objawy będzie dawała zauważalne, konieczna jest szybka interwencja. Każda chwila zwłoki może powodować zagrożenie życia zwierzaka. Objawy cukrzycy u kota:

• pragnienie i głód — sytuacja, kiedy kot niemal bez przerwy pije i notorycznie domaga się jedzenia, powinna zaniepokoić. 
• utrata wagi — powinna być niepokojąca w chwili, kiedy kot dostaje dokładnie tyle samo pokarmu co zawsze, a mimo to traci na wadze. Jest to spowodowane tym, że organizm nie potrafi wykorzystać glukozy jako źródła energii, a w zamian czerpie ją z tłuszczu zwierzaka.
• zwiększona ilość oddawanego moczu — jest to jeden z bardzo częstych objawów cukrzycy u kota. Zwierze chore na cukrzyce ma zbyt dużą ilość cukrów we krwi, co powoduje namnażanie się bakterii, które prowadzą do zapalenia dróg moczowych. Stąd właśnie częste oddawanie moczu przez kota. 
• pogorszenie wyglądu — cukrzyca sprawia, że organizm kota nie funkcjonuje prawidłowo i staje się słabszy. Taka sytuacja może powodować pogorszenie stanu sierści zwierzaka. 

Objawy cukrzycy u kota — kiedy rozpocząć leczenie?

Kiedy właściciel zaobserwuje jakiekolwiek objawy mogące świadczyć o cukrzycy, powinien niezwłocznie udać się do lekarza weterynarii. Hiperglikemia u kota objawy daje natychmiast, a nieleczona powoli prowadzi do całkowitego uszkodzenia narządów.

W jaki sposób obchodzić się z chorym kotem?

Oprócz stosowania środków farmakologicznych przepisanych przez weterynarza należy wprowadzić odpowiednią dietę. Dobrym pomysłem będzie stosowanie karmy dla kotów z cukrzycą. Ma ona obniżony poziom węglowodanów, dzięki czemu będzie miała lepszy wpływ na organizm zwierzaka. To ile razy dziennie karmić kota z cukrzycą należy dokładnie omówić z weterynarzem. Warto pamiętać, że cukrzyca kota zobowiązuje do stałego planu dnia. Zwierzak powinien codziennie o tej samej porze spożywać posiłki, spać czy być aktywnym fizycznie. Pozwoli to odpowiednio uregulować pracę organizmu. 

Leczona cukrzyca u kota rokowania daje dobre. Jednak konieczne jest zastosowanie się do zaleceń weterynarza i kontrola stanu zdrowia pupila.