„Zostaw” należy do komend, które powinny znaleźć się w zasobie umiejętności każdego psa. Służy ona nie rozrywce, ale bezpieczeństwu pupila. Właściciel czworonoga, który jeszcze nie opanował tej komendy, a przy tym słynie ze swojego łakomstwa, z pewnością codziennie musi się mierzyć z wyzwaniem, jakim jest upilnowanie psa przed zjedzeniem z trawnika resztek jedzenia lub innych podejrzanych obiektów. Najwyższa pora na naukę komendy „zostaw”!
Spis treści
Celem komendy zostaw jest powstrzymanie psa przed niepożądanym schwyceniem leżącego na trawniku jedzenia lub śmiecia, a także zdyscyplinowanie jego zachowania w domu. Podjadanie rzeczy nieznanego pochodzenia podczas spaceru może być szczególnie niebezpieczne. O ile czerstwy chleb (bardzo częste zjawisko na osiedlowych skwerkach i w parkach) najprawdopodobniej nie przyniesie poważnych skutków ubocznych, to już zjełczałe mięso może zafundować psu dotkliwe zatrucie. Warto też wspomnieć o ryzyku natrafienia na śmiercionośne „pułapki”, które zastawione przez wrogów psów wiele zwierząt pozbawiły już życia.
Oprócz ochrony życia i zdrowia, nauka psa komendy „zostaw” jest potrzebna także po to, aby pokazać mu, które jego zachowania tolerujemy, a które nie. Być może pies samowolnie sięga po nieprzeznaczone dla niego jedzenie (np. ściąga je ze stołu)? Lub też traktuje jak zabawki przypadkowe domowe przedmioty, które wpadną mu akurat w oko? Komenda „zostaw” w tym przypadku pomoże okiełznać zachowanie pupila i uchronić przed zniszczeniem domowe sprzęty.
Nauka każdej komendy odbywa się stopniowo. Zaczyna się on małych, łatwych do wykonania przez pupila kroczków, a gdy te idą mu dobrze, delikatnie podwyższa się poprzeczkę. Nie należy oczekiwać, że pies od razu zrozumie wymagania właściciela. Pies musi zrozumieć, że zastosowanie się do wydawanych poleceń mu się opłaci. Ale najpierw trzeba mu jasno pokazać, czego się od niego oczekuje…
Oto wprowadzająca notatka, która w punktach przedstawia jak nauczyć psa „zostaw”:
Do nauki komendy zostaw konieczne będą:
Pierwszą lekcję najłatwiej będzie odbywać w domowym zaciszu – na podłodze i sam na sam z psem. Trening należy rozpocząć od zejścia do poziomu psa (np. uklęknięcia) i pokazania psu smakołyka, a następnie ukrycia go w zaciśniętej dłoni przed jego nosem. W drugiej ręce (poza zasięgiem psa) należy przygotować drugi smakołyk (może być ten sam lub atrakcyjniejszy).
Na początku pies będzie intensywnie obwąchiwał zaciśniętą dłoń ze smakołykiem, być może ją skrobał lub wykonywał inne ruchy. Nagrodzić psa entuzjastyczną pochwałą i smakołykiem z drugiej dłoni należy dopiero w momencie, kiedy ten straci zainteresowanie przynętą ukrytą w pięści. Czynność należy kilka razy powtórzyć, aż pies coraz szybciej będzie tracił zainteresowanie przynętą.
Następnym krokiem do opanowania jest położenie przynęty (smakołyka) na podłodze i nakrycie jej dłonią. Należy nagrodzić psa w momencie, kiedy straci zainteresowanie tym, co kryje się pod dłonią. Ale pamiętaj! Nigdy nie nagradza się psa smakołykiem, przed którego zjedzeniem miał się powstrzymać! Po kilku powtórzeniach, kiedy widać, że pies za chwilkę zrezygnuje z przynęty, należy dodać komendę „zostaw”, aby skojarzyć psu wykonywaną przez niego czynność ze słowem.
Ćwiczenie należy powtarzać kilka/kilkanaście razy do zauważenia postępów. Wówczas można spróbować położyć smakołyk na podłodze i wydać komendę, ale nie przykrywać smakołyka dłonią (być jednak na to przygotowanym trzymając rękę tuż obok). Jeżeli pies podąży w kierunku smakołyka, należy go nakryć dłonią i nagrodzić, kiedy straci nim zainteresowanie. Należy jednak bardzo uważać, aby pies nie zdążył zjeść smakołyka, nim go zakryjemy.
Kiedy pies reaguje na komendę „zostaw”, a właściciel nie musi już ukrywać smakołyka pod dłonią, należy przejść do pozycji stojącej. Następnie należy postępować jak przedtem; umieścić smakołyk na podłodze, wypowiedzieć „zostaw” i się wyprostować. Przy tym trzeba pamiętać, aby trzymać stopę tuż obok przynęty i w razie czego na nią nadepnąć. Jeśli pies ruszy w kierunku smakołyka, nakrycie stopą powstrzyma go przed zjedzeniem.
Kiedy pies reaguje już na komendę „zostaw”, podczas gdy właściciel jest w pozycji stojącej i nie musi nakrywać przynęty stopą, wówczas można podwyższyć psu poprzeczkę. Aby to zrobić, należy upuścić smakołyk na podłogę z wysokości (na początek najlepiej tak, aby upadł w oddaleniu od psa, ale blisko stóp trenera). Jednocześnie należy wydać komendę „zostaw”, a w razie potrzeby nakryć smakołyk stopą. Czynność należy powtarzać, aż pies bezbłędnie będzie stosował się do komendy. Kiedy ten etap nastąpi, należy ograniczyć nagradzanie psa robiąc to co dwa/trzy powtórzenia komendy.
Kiedy pies opanuje komendę w domu, należy spróbować przenieść ćwiczenia na podwórko czy do parku. W innym miejscu, kiedy wokół będzie mnóstwo rozpraszaczy, pies prawdopodobnie cofnie się w umiejętności wykonywania komendy o kilka kroków, o czym należy pamiętać stawiając mu wymagania. Najlepiej ponownie zacząć od przykucnięcia i ukrycia smakołyka pod dłonią, a potem stopniowo przechodzić do kolejnych etapów nauki.
Kiedy pies będzie reagował na komendę „zostaw”, tak jak robił to w domu, można podnieść poprzeczkę i ukryć smakołyk w ogródku czy parku tak, aby pies natrafił na niego podczas prowadzenia na smyczy. Należy wtedy wydać komendę, ale nie odciągać psa od przynęty. Pupil musi sam zrezygnować, aby zostać nagrodzony.
Nauka psa komendy „zostaw” to danie mu do zrozumienia, że opłaca się powstrzymać przed zrobieniem tego, na co ma się w danej chwili ochotę. Nauka zaczęła się od silnej przynęty w postaci smakołyka, ale można w jego miejsce użyć innej rzeczy. Kiedy pies reaguje już na „zostaw” można zastąpić jedzenie np. ulubioną zabawką lub innym atrakcyjnym dla psa przedmiotem. Ćwiczyć należy według tych samych kroków, co w przypadku smakołyka (choć tym razem powinno pójść szybciej).
Kiedy pies nauczy się rezygnować z przedmiotów, można wdrożyć komendę „zostaw” na spacerach; podczas spotkań z ludźmi lub innymi zwierzętami, jeżeli pies nie reaguje na nich w prawidłowy sposób np. wita się z każdym przechodniem lub ciągnie na smyczy w kierunku kota.
Zima nie jest dla ptaków wyłącznie chłodną scenerią, lecz wymagającym sprawdzianem fizjologii i zachowań. Małe…
Trening czystości nie polega na wytłumaczeniu psu, gdzie ma się załatwiać – tylko na stworzeniu…
Agresja i kanibalizm wśród kur to poważne problemy, z którymi boryka się wielu hodowców drobiu.…
Każdy koń zasługuje na dietę dostosowaną do jego indywidualnych potrzeb. Czy Twój koń wymaga dodatkowej…
Koty brytyjskie, cenione za swoją pluszową sierść i spokojny temperament, rozwijają się w sposób, który…
Koty brytyjskie, z ich spokojnym temperamentem i pluszową sierścią, są jednymi z najbardziej pożądanych towarzyszy.…